اوکراین برای محافظت از پیروزی های سخت به دست آمده در زمین به کمک دفاع هوایی نیاز دارد


یادداشت سردبیر: این قطعه همراه با جدیدترین است پادکست فقط اعضا، رویداد روسیه با مایکل کوفمن. در این آخرین قسمت، مایکل صحبت می کند با جاستین برانک و جک واتلینگ، هر دو محقق ارشد در مؤسسه خدمات متحد سلطنتی، با جزئیات کامل در مورد جنگ هوایی بر فراز اوکراین و مشاهدات اخیر آنها از تحقیقات میدانی در این کشور.

نیروهای هوافضای روسیه در طول جنگ علیه اوکراین تلاش کرده اند. با این حال، جت ها و هلیکوپترهای روسی در روزهای اولیه جنگ بسیار بیشتر از آنچه قبلاً گزارش شده بود، فعال بودند. اگر سیستم‌های موشکی زمین به هوای متحرک دوران شوروی اوکراین نبود، ارتش روسیه می‌توانست در هفته‌های ابتدایی جنگ، دفاع اوکراین را تحت تأثیر قرار دهد. این پدافندهای هوایی زمینی، نیروی هوایی روسیه را از اواسط مارس 2022 در فاصله بازوها و در نتیجه ناکارآمد نگه داشته است. با این حال، نیروهای هوافضای روسیه همچنان یک تهدید بزرگ باقی می مانند اگر مهمات سیستم های دفاع هوایی اوکراین تمام شود و به طور پیوسته از بین بروند. اوکراین همچنین تحت بمباران مداوم موشکی و مهمات سرگردان است که مهمات دفاع هوایی را تخلیه می کند و باعث قطع برق و آب در سراسر کشور می شود. بنابراین، شرکای غربی اوکراین باید ارسال کمک‌های پدافند هوایی مانند سامانه موشکی پیشرفته سطح به هوای ملی ساخت غرب، همراه با سیستم‌های دفاع هوایی قابل حمل انسان و سیستم‌های ضد هوایی مدرن مانند آلمان را در اولویت قرار دهند. Gepard را ساخته است.

جنگ هوایی نادیده

هنگامی که روسیه در اواخر فوریه تهاجم تمام عیار خود به اوکراین را آغاز کرد، دیدگاه ناظران خارجی در مورد جنگ با پیشروی نیروهای زمینی روسیه و صدها حمله موشکی کروز و موشک بالستیک تسلط داشت. به نظر می‌رسد که جنگنده‌ها و بمب‌افکن‌های نیروی هوایی روسیه در چند روز اول تهاجم تا حد زیادی غایب بودند و متعاقباً در حملات بمباران سطح پایین علیه مواضع اوکراین و شهرهای محاصره شده در اوایل ماه مارس متحمل خسارت شدند. از آن زمان، ناتوانی روسیه در به دست آوردن برتری هوایی بر اوکراین، عامل اصلی در تعیین مسیر تهاجم بوده است. در غیاب ظرفیت هر دو طرف برای استفاده مؤثر از نیروی هوایی در مقیاس، جنگ تاکنون با قدرت آتش توپخانه زمینی، هدایت شده توسط پهپادها علیه خودروهای زرهی مانور و پیاده نظام تعیین شده است.

با این حال، گزارش جدید RUSI بر اساس کار میدانی انجام شده در اوکراین در اکتبر 2022 نشان می دهد که روسیه عملیات گشت زنی ضربتی و جنگنده را با هواپیماهای جنگی خود در روزهای اول تهاجم بسیار گسترده تر از آنچه قبلاً مستند شده بود انجام داده است. بر اساس مصاحبه با فرماندهان نیروی هوایی اوکراین، حملات جنگ الکترونیک روسیه، استفاده مؤثر از طعمه های هوایی، و حملات موشکی دوربرد، اکثر سامانه های پدافند هوایی زمینی اوکراین را در آغاز تهاجم سرکوب یا آسیب رساند. این امر باعث شد که خلبانان جنگنده اوکراینی بیشتر از تعداد و اسلحه خود تلاش کنند تا به تنهایی از آسمان دفاع کنند و خسارات قابل توجهی را متحمل شدند تا زمانی که دفاع زمینی پس از سومین روز درگیری به عملیات موثر بازگرداند.

در این پنجره سه روزه اولیه، هواپیماهای ضربتی روسی صدها سورتی پرواز را برای بمباران اهداف تا فاصله 300 کیلومتری در داخل قلمرو تحت کنترل اوکراین انجام دادند. اگر سامانه‌های موشکی زمین به هوای اوکراین مانند اس-300، برد متوسط ​​SA-11 «بوک» و کوتاه‌برد SA-8 «اوسا» بازگردانده نمی‌شد، به این کار ادامه می‌دادند. اقدامی برای خطرناک کردن پرواز در ارتفاعات متوسط ​​و بالا برای هواپیماهای روسی. هنگامی که سامانه‌های موشکی زمین به هوای اوکراین دوباره وارد عمل شدند، جت‌ها و هلیکوپترهای روسی قادر به یافتن، سرکوب و نابودی آنها نبودند. در نتیجه، آنها مجبور به پرواز در ارتفاع بسیار پایین شدند، که آنها را به طور غیرقابل قبولی در برابر سیستم های دفاع هوایی قابل حمل انسان با برد کوتاه که غرب در مقادیر زیادی به اوکراین عرضه می کرد آسیب پذیر کرد.

با این وجود، گزارش RUSI همچنین نشان می‌دهد که هواپیماهای جنگنده روسی که در نزدیکی خط مقدم پرواز می‌کنند، همچنان به خسارات جدی به خلبانان اوکراینی وارد می‌کنند، خلبان‌هایی که در حال پرواز جت‌های دوران شوروی هستند که از نظر فنی کاملاً خارج شده‌اند. اساساً، نیروی هوایی روسیه تنها به دلیل ناتوانی خود در تعقیب و انهدام سامانه‌های موشکی متحرک زمین به هوای اوکراین، موفق به برتری هوایی بر اوکراین نشد. با این حال، تامین مجدد آنها برای شرکای غربی سخت است، زیرا آنها سیستم های ساخت شوروی هستند که غرب هرگز آنها را تولید نکرده است. جایگزینی آنها با سیستم‌های غربی نیز دشوار است، زیرا ارتش‌های غربی دارای پرتابگرهای موشکی زمین به هوای کمی هستند و ذخایر موشکی محدودی دارند که در نتیجه برتری هوایی در درگیری‌ها پس از پایان جنگ سرد تضمین شده است. این مهم است، زیرا سامانه‌های موشکی زمین به هوای اوکراین که برای مهار نیروی هوایی روسیه بسیار حیاتی هستند، نه تنها به آرامی از بین می‌روند، بلکه مهمات محدودی نیز دارند.

تاکنون کمک های نظامی غرب عمدتاً بر تجهیزات زمینی مانند تانک ها، توپخانه، نفربرهای زرهی و راکت اندازهای ضد تانک متمرکز بوده است. این دلیل خوبی داشت – ارتش روسیه تا کنون بزرگترین تهدید برای اوکراین بوده است، به ویژه به این دلیل که نیروی هوایی روسیه از چند روز اول تهاجم نتوانسته است به طور مؤثر عمل کند. با این حال، نیروی هوایی روسیه همچنان یک تهدید جدی برای پیشرفت اوکراین در زمین است. اگر اوکراین از نظر مهمات موشکی برای سامانه‌های موشکی زمین به هوای دوران شوروی خود و همچنین سامانه‌های جدید غربی مانند سامانه‌های موشکی پیشرفته سطح به هوای ملی به مقدار کمی در طول زمان ارائه نشود، سپس جت های روسی می توانند آزادی بسیار بیشتری برای بمباران سربازان، شهرها و زیرساخت های اوکراینی در نزدیکی خط مقدم در ماه های آینده پیدا کنند.

استراتژی بمباران موشکی روسیه

اوکراین همچنین تحت بمباران مجدد و بالقوه بسیار جدی موشک‌های کروز روسیه، موشک‌های بالستیک و مهمات سرگردان شاهد-136 توسط ایران است. ارتش روسیه تاکنون نتوانسته است زرادخانه محدود موشک های کروز و بالستیک گران قیمت خود را بر روی هر هدفی متمرکز کند که اثرات استراتژیک تعیین کننده ای داشته باشد. به هر حال اوکراین یک کشور بزرگ و مقاوم است. با این حال، با اضافه شدن شاهد-136، این کمپین حمله اخیر بیشتر تهدید می شود. مهمات پرسه زن کوچک، سلاح های نسبتاً “گنگ” هستند، بسیار کند هستند، به طور انفرادی به راحتی سرنگون می شوند و فقط می توانند به طور قابل اعتماد اهداف ثابت را مورد اصابت قرار دهند. با این حال، آنها ارزان هستند – حدود 25000 دلار برای هر مهمات – و ظرفیت 20 تا 40 کیلوگرمی کلاهک آنها برای آسیب رساندن به اهداف زیرساختی کوچکتر و ساختمان ها کافی است.

روسیه از این تسلیحات برای هدف قرار دادن شبکه های برق و آب اوکراین با نزدیک شدن به فصل زمستان استفاده می کند و از موشک های کروز و بالستیک گران قیمت باقی مانده خود برای هدف قرار دادن اهداف بزرگ مانند نیروگاه های اصلی و اتصال دهنده ها استفاده می کند و در عین حال از صدها فروند شاهد-136 برای ضربه زدن به پست های کوچکتر و ایستگاه های پمپاژ استفاده می کند. این فقط پس از یک ماه اعتصاب اثرات جدی دارد. در اکثر شهرهای اوکراین چند ساعت برق و آب در روز کاهش می یابد. نیروهای اوکراینی همچنان به سرنگونی اکثر موشک های شاهد-136 و بیش از نیمی از موشک های کروز شلیک شده ادامه می دهند. با این حال، این تلاش به سرعت در حال کاهش ذخایر اوکراین در سیستم‌های دفاع هوایی قابل حمل انسان و سایر موشک‌های دفاع هوایی است.

برای شکست دادن این استراتژی ظالمانه روسیه برای فرو بردن میلیون ها غیرنظامی اوکراینی در تاریکی، سرما و تشنگی در زمستان، اوکراین به محموله های فوری برای تامین مجدد موشک های ضد هوایی شانه دار و اسلحه های ضد هوایی با هدایت رادار اضافی مانند Gepard آلمان نیاز دارد. می تواند مهمات سرگردان شاهد-136 را با هزینه ای پایدار در هر رهگیری به طور قابل اعتماد منهدم کند.

نتیجه

در حالی که تصور عمومی مبنی بر اینکه نیروهای هوافضای روسیه در طول تهاجم تاکنون ناکارآمد بوده اند تا حد زیادی درست است، اما این نباید تهدید واقعی را که در صورت عدم تقویت فوری پدافند هوایی اوکراین همچنان ایجاد می کنند، پنهان کند. در طول سه روز اول جنگ، جت‌های روسی صدها سورتی تهاجمی و جاروی جنگنده انجام دادند و خلبانان جنگنده نیروی هوایی اوکراین در تلاش برای جلوگیری از آنها تلفات جدی متحمل شدند. دلیل اینکه نیروی هوایی روسیه از آن زمان تا این حد ناکارآمد بوده است این است که نیروهای هوافضای روسیه فاقد ظرفیت برنامه ریزی، پرواز و حفظ انواع بسته های حمله بزرگ و پیچیده مورد نیاز برای سرکوب و انهدام مؤثر پدافند هوایی دشمن علیه سطح متحرک اوکراینی هستند. سیستم های موشکی هوا به هوا با این حال، آنها هنوز دارای جنگنده های قدرتمند و هواپیماهای ضربتی با قدرت آتش سنگین هستند که اگر به آنها اجازه داده شود توانایی عملیات پایدار در سطح متوسط ​​در خاک اوکراین را دوباره به دست آورند، می تواند ویرانگر باشد.

اگر اجازه داده شود موشک‌های زمین به هوای اوکراینی به مرور زمان از بین بروند توسط هواپیماهای بدون سرنشین و توپخانه بدون تقویت یا جایگزینی، و مهمات آنها تمام شده است، در این صورت نیروی هوایی اوکراین قادر نخواهد بود نیروی هوایی روسیه را در خط مقدم عقب نگه دارد. تعداد محدودی از سامانه‌های موشکی زمین به هوای غربی موجود است، و تهیه موشک‌ها و پرتابگرها و رادارهای جایگزین برای سامانه‌های ساخت شوروی از نقاط دیگر جهان برای عرضه به اوکراین از نظر سیاسی دشوار است، بنابراین این یک چالش جدی در کشور خواهد بود. میان مدت بنابراین، در نهایت، یک موقعیت دفاع هوایی پایدار برای اوکراین نیز احتمالاً مستلزم حداقل برخی از هواپیماهای جنگنده غربی است که بتوانند با جنگنده‌های روسی در شرایط مساوی بیشتری درگیر شوند. چنین جنگنده‌هایی باید بتوانند از پایگاه‌های هوایی پراکنده کوچک و نسبتاً خشن که جنگنده‌های اوکراینی برای جلوگیری از اصابت حملات موشکی روسیه استفاده می‌کنند، عمل کنند.

حرکت نظامی روی زمین به طور قاطع به نفع اوکراین، به ویژه پس از عقب نشینی روسیه از خرسون، تغییر کرده است، و این فرصت واقعی برای بیرون راندن نیروهای روسیه از سرزمین های اشغالی در بهار و تابستان 2023 دارد. با این حال، این نه تنها به حمایت مستمر نیاز دارد. برای جنگ زمینی، و همچنین حمایت فوری پدافند هوایی غرب برای ناکارآمد نگه داشتن نیروی هوایی روسیه به همان اندازه که تاکنون بوده است، و برای دفع حمله مداوم به زیرساخت های حیاتی که غیرنظامیان اوکراینی برای گرما، نور و پاکی به آن تکیه می کنند. آب در این زمستان

جاستین برانک پژوهشگر ارشد نیروی هوایی و فناوری در تیم علوم نظامی در اندیشکده دفاعی و امنیتی RUSI در لندن است. دسته توییتر او @Justin_Br0nk است

تصویر: Wikimedia Commons




دیدگاهتان را بنویسید